Baba lütfen..

15 yaşındayım, ayağımda yırtık plastik bir ayakkabı saçlarım uzun siyah örgülü elbisem ayak bileğime geliyor.

Köyden komşu çocuklarıyla saklambaç oynuyoruz her gün annem elimize ekmek veriyor hem yiyoruz hem oyun oynuyoruz. Bazen düşüp elimi dizimi kanatıyorum sonra kalkıp tekrar oynuyoruz.

Yine bir gün hiç unutmuyorum perşembe günü üstümde pembe bir elbise çiçekli, saçlarım iki yanda örülü ben ebeyim arkamı döndüm 100 e kadar sayıp arkadaşlarımı bulacağım.

98, 99, 100 dedim ve döndüm babam arkamda..

Noldu baba;

Hadi kızım eve git akşam misafirler gelecek annene yardım et

Kim gelecek baba;

Hadi kızım eve..

Misafirler bana gelecekmiş meğer ben saklambaç oynarken evlendim oğlum..           ben bilmem çocukluk felan zorla evlendim. Mecbur..

Evlenmesem dayak yerdim öldürürlerdi beni. Olsun mutluyum yine kocam her gece içip içip gelse de çocuklarım baba diyemese de ben varım çalışır didinir okuturum hepsini.

Ve her gün ne kadar yorgun olsamda saklambaç oynarım çocuklarımla ve 100 e kadar saydırmam hiç..

Ben anneyim, içindeki çocuğu tatmamış bir anne..