Peri kızı \ Ayşe TAŞDEMİR

Peri kızı

“Ne işin var senin bu mevsimde

bu ellerde, bu yaban yerde

Peri kızı!”

Periler büyülüdür derdin hep,

Peri kızı, kalbim ki kırık bu gece

ölülere, yaşayanlara,

kaçanlara, kayıplara…

ah, doldurabilir misin bu gece

bütün yitirilmişlerin yerini!

söyle peri kızı! aşk

Süveyla gibi sevilmek miydi?

Peri kızı, zifiri karanlık her yer

gökyüzü beyaza kaplanmış gecedir

mevsimler çoktan izleri sildi

hâlâ ne diye uçuyorsun uzaklara

öğrenemedin mi sensizliğin

nefessiz kalmak olduğunu

Peri kızı, binlerce isimlisin

boşluklarda süzülürken kuğu

dağ, taş, dere, çayır koşarken ceylan

kanatlanıp giderken turna sürüsü

ve gece gökte ay şavkı

Peri kızı, söyle bana, insanlar

seni sevemeyeceğimi düşünedursunlar

ben gönlümde büyütürüm hüzünlerini

Sevmek sensin, yalnızca gözlerin

gecelere yoldaş uykusuzluğum

satıra can, bir kadının parmakları, Peri kızı

Bu mevsimsiz gidişin nereye

kelebekler ölür bu vadide, ah burası

kelebeğin cellattan yürekli oluşu dünyanın

ya periler, onların da ölümü zamansız mı ?

Ah, Peri kızı! ne işin var senin benle

bak uykularımı kaçırttın yine

satır satır öldürdün beni

kış gecelerine adatmamalıydın kendini

Eylül’de kalmalıydın sen

Peri kızı sonbaharda kalmalıydın

buralarda eylül ölümün diğer yarısı

Biz seninle baharı bekleyelim Peri kızı

çiçekler darılmasın gönlümüze,

ne işin var buralarda peri kızı

söyle, periler ölürken özür diler mi?

Ayşe TAŞDEMİR