Reşat Nuri Güntekin ‘in Çalıkuşu Romanından En İyi Alıntılar

Ekmeği bölüşür gibi bölüşeceğiz kalbimizi, kederimizi, sevincimizi, umudumuzu… Dememiş miydin?”

Dünya adaletsiz çocuk …Dünya zorba belki birgün eşitleniriz aşkla.

“Gitseydin dünya ahiret acım olurdun. Kapanmayan yaram, bitmeyen hikayem olurdun. İyi ki gitmedin.”

“Sanki bu dünyaya gelirken, Allah’a bu aşk için söz vermişim gibi… Sana, hep geç kalmaktan korkuyorum.”

– Uzak dur benden.
– Duramam, sen de duramazsın Feride. Biz birbirimize aitiz, saklamaya çalışma. Sevda bu çocuk gözlerinden uyku gibi akıyor.

“Yemin ederim ben bir seni yaşayacağım. Bir sana yaşayacağım. Sen bana can oldun, ben de canımın kıymetini bileceğim.”

“Çok sevmek yetmez; mühim olan güzel sevmek.”

“Eğer bana evet dersen baştan aşağıya mutluluk olurum. Bırakırım şairliği… Şairlik zaten mutsuz adam işi. Senden âlâ şiir mi var? Senin yüzünden âlâ… Eğer bana evet dersen baba olurum. Baba olur eve ekmek getiririm.”

“Ben elimi uzatınca sen kaçmasan? Sen elini uzatınca ben bırakmasam?”

“Daha o gün anlamıştım Feride, ben ömrümce seninle sınanacaktım. Çünkü insan daima en sevdiğiyle sınanır…”

“Seni ne kadar seversem seveyim, sanki hiç yetmeyecekmiş gibi geliyor.”

“Ben ömrümce seni özledim… En yakınımdayken yüz yıllık hasret nasıl konur sende gördüm.”

“Kök saldım yokluğuna… Beni ancak bir ağaç ağlar. Hasretle nasıl başa çıkar ağaçlar?”

“Soluk oldun bana… Seni içimde tutabilmek için nefesimi bırakmaya dahi kıyamıyorum.”

“Elim kalem tuttuğundan beri ben hep sana yazdım Feride. Hatta kendi adımdan önce seni yazdım…”

“Babalar gidince, kimi sevsen gidiyor sonra…”