Bu günlerde kafese hapsedilmiş bir kuş gibidir kalbim . Her ne kadar çırpınsa da, hapsedilmiş yüreğini mapusluktan kurtaramayacak bir kuş.
Hayatın tokadını yemişte , feleğin çemberinden geçmişçesine göklerde süzülen bir kuştur benim kalbim. Sabaha değin süren kendi iç savaşından mağlup düşmüş bir kalptir benimkisi. Mağlup savaşçıların dolandığı sokakların tenhalarında yeşeren umuttur . Sokak lambaları gibi yanıp yanıp tutuşan bir ateştir yüreğim. Bir sabahçı kahvesinde, fal taşı gibi olan gözlerini ovuşturarak kendine gelmeye çalışan mahzun ve kimsesiz bir adamdır benim yüreğim.
Elinden şekeri alınan bir çocuğun mahzunluğu hissedilir yüreğimde. Yağmurlardan sonra gelen huzur gibi , huzur ister yüreğim, metropoller arasına sıkışıp kalmış gece kondu gibi olsa da .
Demem o ki Sevgili Dost ; benim yüreğim engin şelaleler gibi berrak sular dökerek çağlarken yârin adını duyduğu vakit ölü bir deniz kesilmişçesine sûkuta bürünür.

Kürşat YILDIRIM