Hazan yapraklarını dökmüştü,ağaçların. Tıpkı senin saçlarının dökülmesi gibi caniçim. Her sabah dağılırdı saçların, sen de toplardın. Ama ben toplama derdim sana. Bahar gibiydi saçların. Bu aralar saçlarının döküldüğünü görmek acı veriyor sana, bana. Evet kansere yakalanmıştın caniçim. Bir hazan da senin yüreğine gelmişti. Ummadığımız anda yakalamıştı bizi hayat. Nasıl olabilirdi bu ? Bize en uzak görünen, gafil avlamıştı bizi. Şimdi sen yoksun caniçim. Ama kestiğim saçların hala elimde. Kokun sinmiş üzerine. Baharda açan papatyalardan daha güzel kokuyor. Biliyormusun sen gittiğinden beri papatyalarda açmaz oldu. Açın papatyalar nerde kaldınız, bendeki sevdayı bilseniz ağlardınız..