Bazen ne susmak çaredir,

Ne de konuşmak.

Ateşler için de yanıp bağıramamak gibi.

Kalbimiz emretse de, dilimiz konuşamaz bazen.

Merhaba demeler, elveda olur gözlerimiz de.

Yapmak isteriz, yapamayız.

Küsmeyi bile beceremeyiz.

Yalnız kaldığımız zaman duyarız sessizliğin derinliğinde ki sesimizi.

İşte o zaman anlarız,

Susmak ile konuşmanın arasında ki farkı.

Farkındalığını fark edip, seçim yapmalısın sadece.

Belki çok geç, belki de çok erken sessiz çığlıklar için.

Ne susmak, ne de konuşmak gerekir belkide…