Umut nedir? Sahi nedir umut? Yaşama dair umut var mıdır ya peki mutluluk?

Yağan yağmur vardır mesela, her damlasında hüzün dökülür hem gönüllere hem tüm evrene… O da içini boşaltır bir nevi çünkü bu kadar dolmasa boşaltmazdı. İnsanda öyledir ağlar ama için dolduğunda ve boşaltması lazımdır tutamaz içinde. Yağmurda öyledir; her akan gözyaşı,tek bir insanın akıttığı tek bir damla gözyaşı bile buharlaşıp gökyüzüne dolar. Gökyüzüne dolan gözyaşları birikir ve gökyüzününde yağmur haline gelir…

Gözyaşını akıtıp içini boşaltan insan rahatlar, gözyaşlarıyla dolan bedeni rahatladığı için. Yağmur da böyledir, çünkü her yağmur sonrası kapalı olan hava, koyu mavi olan bulutlar açık renge

döner, ağladıktan sonra yüzü beyazlayan insan gibi gökyüzünde de bulutların rengi açılır. İşte tam da bu rahatlamanın ve ardından umudun her daim var olduğunun göstergesidir.

Bu yüzden her mutsuzlukta umut vardır;

Mutsuz olan bir kişinin mutluluğun değerini anlaması ve mutlu olmanın kıymetini anlaması için mutsuzluğu tatması gerekir bu yüzden mutsuzluk sonrası gelecek olan mutluluktur yani her mutsuzlukta umut vardır.

Sinirden patlayıp etrafı dağıtmanın ardından sakinlik; sakin olan her insanın içinde sinirli olma potansiyeli vardır.

Her şeyin bir başı ve her şeyin bir sonu vardır, ama sonların devamı da başlangıçtır. Yani umut hep ve her daim vardır.

Hz. Mevlana’nın da dediği gibi: her gözyaşının b görevi varmış,  ardından gelecek mutluluk için temizlik yaparmış…

Bu demektir ki şu an yaşadığımız her şeyin yaşayacağımız bir sonraki şey için bir görevi vardır, yani yaşadığımız her şeyin bir sebebi..