Elbette sevinmene engel olacak insanlar çıkacak, sevincine hüzün katacaklar, tebessümünü eksiltme ve her şeye rağmen devam et.

Tabii ki bir gün buzul dağlarında karlar eriyecektir ve çimenlere istediğin kadar basacaksın, ayağına dikenler bata bata yüzün gülecek ve ilerleyeceksin içine acını göme göme.

Bir duvar dibine çökmüş gözün ufukta kendine gömüleceksin.

Bekleme çünkü insanlar muhtaç olmadıkları sürece gülmeyecekler yüzüne, menfaatleri söz konusu olmadıkça danışmayacaklar.

Yüzsüzlüklerini kabullenemesen dahi onları bağışla . Nitekim onlar kendilerini kandırır ve herkesi kendileri gibi bilirler; basit ve ucuz…

İçinde filizlenen umutlara kuraklık vurmalarına izin verme! Siper et benliğini, her şeyinle feda et kendini…

Tohum ol geleceğe. Fikri ol hapishanelerin, çözümü ol kendini unutanların ve ışık ol yaşadıklarınla seni ananlara…

Aısha Barlash