• Kapanmayan yaralarım şimdi kabuk bağladı

Karanlık gecelerde sensizliğe ağladım

Bir hüzün çökmüş yüreğime anladım

Ben sana nasıl bukadar bağlandım

Yokluğunda çocuklar gibi ağladım

Böyle geçiyor işte hayatım caniçim, bazen bir kitabın sayfasında buluyorum seni. Bazen baharda açan papatyaların yapraklarında. Bazen de senle demlediğim çayımı içerken, kışın soğuk ve ihtişamlı manzarasında..