-Yorgun olan ruhum ama ayağa kalkacak mecâli olmayan bedenimdi. Aslında kırılıp dökülen şey kalbimin içinde oraya buraya   zıplayan çocuktu.  Kelimeler korkutuyor insanları ben onlardan biri olmamak için direndim yemin ettim korkmadım. Ama korkuyorum artık,  Susmak istiyorum, sessizlik istiyorum, kimse sormasın, konuşmasın, anlatmasın istiyorum. Kalbim bir sözü daha kaldırır mı bilmiyorum, bilmek de istemiyorum.

Kalbime dokunmuş ruhunu seviyorum…                                                           

Evet !   

Yorgunum artık…                                       Ayağa kalkamıyor, açlıktan ölsem ağzımı kıpırdatamıyorum. Nefes almak bile ızdırap veriyor..

Evet ! 

Suskunum artık..                                    Sesim çıkmıyor bağırsam kimse duymuyor kalbim isyan ediyor dudaklarım gülümsüyor…

Evet !

Vazgeçtim artık…                                    Kelimelerin tarif edemediği onca güzel masum duyguyu tek kelimeyle hiç ettiğin için.

Evet !

Yazmak istiyorum, Sadece yazmak..  Çünkü ayağa kalkmam nefes almam ve ileriye bakmam için.

Evet! Yorgunum, bitkinim sessiz ve sakinim. Çünkü kalbim kendi külünü süpürüyor, yangın oldu bitti ama siyahtan beyaza boyanması için zaman lazım.. 

#EG