Sen yalnızsın çocuk,

Yapayalnızsın.

Kimin kimsen yok senin

Yanakların soğuktan damgalı

Yüreğin üşür besbelli.

Bir sen kalmışsın

Bir de küçücük dünyan

Dünyanda yalnızca annen var

O da yalnız kimsesiz

Çaresiz…

Elleri nasır bağlamış

Yüzünde yılların izi

Dudağındaki çatlaktan kan sızar.

Onun da yüreği üşür

Belli ki kırılmış

Duyguları hırpalanmış

Dedim ya sen yalnızsın

Hem de yapayalnız

Ne göğün maviliğine

Ne de güneşin kızıllığına güvenebilirsin

Çünkü sen yalnızsın

Zifiri karanlıklara yoldaş

Kurda kuşa yemsin

Boynunu uzatsan

Binlerce celat türer

Umutların tutsak

Gülüşlerin yasaktır.

Çünkü;

Sen yalnızsın

Hem de yapayalnız…