Duygular yalnızlaştırılmış , kimsesiz dar sokakların çöp tenekesine atılmış mutlulukar.
Özlemler satılmış , dört paslı demir ayak tezgahında, ambalajı açılan hasretlerin çığlıkları bunlar
Koş vatandaş koş batan geminin malları bunlar
Batmış umutlar,
Batmış sevinçler,
Batmış mutluluklar ve aşklar.
Olmasaydı gözyaşı nasıl temizlenirdi acılar ?

Unutulmuş faili meçhule giden kadınlar.
Basılmış annelerin yüreğindeki çimenlerine.
Rüyalarında etekleri zil çalan çocukların, çalınmış çiçekleri
Adalet mülkün temelidir
Hiçbir şey olmadı çünkü
Sadece çimenler ezildi,
sadece çiçekler çalındı
olmasaydı öfke nasıl yaşardı insanlar?

Aşklar sonsuz denizlere döküldü
Kimisi yarı çıplak boğuldu o aşklarda
Kimisi kendisi doymazken simit attı martılara
Ne açlığa doydular ne de aşklara
Yolun sonu değildi ama
Gemi denizin ortasında durdu
Aşk orda indi
Gözkapakları donmuş,
Gemi batmış
Martılar ölmüş
Olmasaydı denizler ne yapardı martılar ?