Oysa, ne de çok kahve yudumlamıştık beraber. Ne çok kırk yıl biriktirmiştik seninle, bilmem hangi ayın hangi günlerinde. Kahvenin yalnızlık istemediğini seninle öğrenmiştim ben. Ve...

Ve bir sofra gibi sersem önüneYerli düşüncenin ürünlerini İnsani kirleten heykeller gördümGüneşi karartan kıyamet gibi Ey yolda kaybolan ezilen haberAsarak zamanı yenile çaği Betonlar mezardır...

İnsan bazen, bütün bildiği doğrulardan vazgeçmek zorunda kalıyor. Doğru diye kendimizi inandırdığımız şeyin içinden yanlış düşünceler çıkarmı hiç? Peki bir soru daha soracağım.! Doğru düşünceler...

Geldik bir dört duvar arasına evim mi burası Bu karanlık, Tüm renkler solmuş Işık terk etmiş odayı Zifiri siyah Yüzüm kadar gece. Rüyadasın uyan Gördüğün...

  zulmü çığlık çığlık hangi dilde haykırmalı ezilmiş bedenlerden yükseliyor ahraz bir şehir altında cehennem odunlarıyla beslemişler acıyı can çekişmek giysisinden yazgılar biçmişler bir bebek...

Biliyorum gideceksin. Bir eylül ayında ve günün herhangi bir vakti gideceksin. Ne eski bir şarkı engelleyebilecek gitmeni ne de yalnızca gözlerimde sakladığım aşkım. Usul usul...

Doğum bir tohumdur, yaşam bir filiz, büyümek bir ağaç, ölümse toprağa yeniden kavuşmak… Ve aslında her son, yeni bir başlangıcın sessiz müjdesidir.

Sanat, bir toplumun hafızasıdır. Cemil Meriç’in de vurguladığı gibi, milletleri yaşatan sadece orduları ya da siyasetleri değil, fikirleri ve sanat eserleridir. Çünkü sanat, insanı insana...

Yalnızlık, insan ruhunun en eski misafirlerinden biridir. Kimi zaman sessiz bir dost gibi yanımızda oturur, kimi zaman da içimizi kemiren bir boşluk gibi üzerimize çöker....

Hayatın hengamesinde, yola sicim gibi düşen rahmet damlarını görmüyorum. Bir yere yetişmenin telaşesinde, gün kararmak üzereyken arabaların ışıkları ve korna sesleriyle birdenbire irkiliyorum. Dünya beni...

Dünya’nın rengi karışıyor ruhumuza.Gök anlamını yitiriyor.Yeryüzünde bir telaş tutuyor eteğimizden. İş, aş derken dünyaya geliş amacımızı unutuyoruz.Allah’ı unutuyoruz!Sonra terazimiz şaşıyor, kefenin bir tarafını hep dünyalık...

Muhabbet kelimesi,  Arapça “hubb”  kelimesinden yani “sevgi” kelimesinden türemiştir. Sohbet kelimesi de Arapça ”şuhba” yani “dostluk etme, arkadaşlık etme” manasına gelmektedir. Bugünlerde ıskalasak da muhabbet...

Hayat bazen beklenmedik yüklerle, sıkıntılarla dolu gelir. İnsan, omuzlarında taşıdığı sıkıntıların ağırlığında bazen yorulur, bazen umutsuzluğa kapılır. İşte böyle anlarda İnşirah Suresi, bir nefes gibi...

Hayırlı cumalar

Gökler aşklarının kıblesiydi ...

Allah’ın rahmetini arzulayanlar. Allahtan gelen imtihanlara iyi sabretsinler. Rahmet meyvesi çile çekmeden olgunlaşmaz. Dünya, nefsin ve şeytanın tuzağıdır. Varlıkta imtihan, darlıktan daha zordur. Çünkü darlıkta...

https://youtu.be/3PVxYGOAFXc

https://youtu.be/0wwv0vui3C8