Adağı olduğum gülücüğüneGör ne ucuz pazardır Yeni bir bakışla kavradın beniBarış mı kavga mıdır Sürsün bitmesin bu onurlu ilgiBu çağın çıkmazıdır Bir kuru sarnıçtır sensiz...

Şu dar odanın katı yalnızlığında gözlerimi tavana dikmiş seni düşlüyorum O küçük, kahverengi, derin ve anlamlı gözlerin beliriyor zihnimde Senin gözlerin dışında hiçbir gözde duymuyorum...

Ilgıt, ılgıt seher yeli esiyorGâvur dağlarının başı dumanlı.Gönül binmiş aşk atına aşıyorBire beyler cünunluğun zamanı mı? Aşağıdan iskân evi gelinceSararıp da gül benzimiz soluncaMalım mülküm...

Gençlik bir kitaptı, okuduk bitti;Canım bahar geçti çoktan, kış şimdi.Hani sevincin, o cıvıl cıvıl kuş?Nasıl, ne zaman geldi, nasıl gitti?

Gözleriniz madam gözlerinize bakıyorum da sanki bir yangın yeri yüzünüz talan edilmiş bir imparatorluktan kalmış gibi, bir şair oturmuş o iki kaşın arasına, tüten dumana ve akan kana bakmaksızın aldırmaksızın, patlayan bombalara şiir...

Sessiz Gemi Artık demir almak günü gelmişse zamandan Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta...

Doğum bir tohumdur, yaşam bir filiz, büyümek bir ağaç, ölümse toprağa yeniden kavuşmak… Ve aslında her son, yeni bir başlangıcın sessiz müjdesidir.

Sanat, bir toplumun hafızasıdır. Cemil Meriç’in de vurguladığı gibi, milletleri yaşatan sadece orduları ya da siyasetleri değil, fikirleri ve sanat eserleridir. Çünkü sanat, insanı insana...

Yalnızlık, insan ruhunun en eski misafirlerinden biridir. Kimi zaman sessiz bir dost gibi yanımızda oturur, kimi zaman da içimizi kemiren bir boşluk gibi üzerimize çöker....

Hayatın hengamesinde, yola sicim gibi düşen rahmet damlarını görmüyorum. Bir yere yetişmenin telaşesinde, gün kararmak üzereyken arabaların ışıkları ve korna sesleriyle birdenbire irkiliyorum. Dünya beni...

Dünya’nın rengi karışıyor ruhumuza.Gök anlamını yitiriyor.Yeryüzünde bir telaş tutuyor eteğimizden. İş, aş derken dünyaya geliş amacımızı unutuyoruz.Allah’ı unutuyoruz!Sonra terazimiz şaşıyor, kefenin bir tarafını hep dünyalık...

Muhabbet kelimesi,  Arapça “hubb”  kelimesinden yani “sevgi” kelimesinden türemiştir. Sohbet kelimesi de Arapça ”şuhba” yani “dostluk etme, arkadaşlık etme” manasına gelmektedir. Bugünlerde ıskalasak da muhabbet...

Hayat bazen beklenmedik yüklerle, sıkıntılarla dolu gelir. İnsan, omuzlarında taşıdığı sıkıntıların ağırlığında bazen yorulur, bazen umutsuzluğa kapılır. İşte böyle anlarda İnşirah Suresi, bir nefes gibi...

Hayırlı cumalar

Gökler aşklarının kıblesiydi ...

Allah’ın rahmetini arzulayanlar. Allahtan gelen imtihanlara iyi sabretsinler. Rahmet meyvesi çile çekmeden olgunlaşmaz. Dünya, nefsin ve şeytanın tuzağıdır. Varlıkta imtihan, darlıktan daha zordur. Çünkü darlıkta...

https://youtu.be/3PVxYGOAFXc

https://youtu.be/0wwv0vui3C8