Kemal Sayar şiir, tanrım beni yavaşlat

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyorOnlardan kalbime sevda geçmiyorBen yordum ruhumu biraz da sen yorÇünkü bence şimdi herkes gibisin Yolunu beklerken daha dün geceKaçıyorum bugün senden gizliceKalbime...

Sigarana değil dumanına saracaksın Karanlıkta cilveleşen kızıl alevi. Öyle bir çekeceksin ki içine, İlk parmak uçların tadacak  sıcaklığını. Sonra dudaklarına kaçak sözcükler, Diline birkaç tütün...

Yazmadım seni daha, Sevmeye ayırdım tüm zamanları, Yazmaya bu yüzden vaktim olmadı. Ben düşünmeye başlayınca seni – Ki bu bir önceki düşünmenin sonundan çok öncedir...

Ah gençliğim! Her şeyi zirvede yaşadığım… Mutluyken kalbimin kanatlarıyla uçtuğum Ağlarken kendi gözyaşımda boğulduğum. Ah gençliğim! Kalp ağrısını seninle hissettim. Benim ilk pişmanlığım İlk vazgeçişlerim....

AŞK… En büyük, en derin yaram! En gizli satırlarım… En sevdiğim hüznüm, Yüzsüzlüğüm… Kar taneleri gibi masumluğum, Sonsuzlığum… Belki mutsuzluğum, belki mutluluğum… Kalbimin kırılan, paramparça...

Doğum bir tohumdur, yaşam bir filiz, büyümek bir ağaç, ölümse toprağa yeniden kavuşmak… Ve aslında her son, yeni bir başlangıcın sessiz müjdesidir.

Sanat, bir toplumun hafızasıdır. Cemil Meriç’in de vurguladığı gibi, milletleri yaşatan sadece orduları ya da siyasetleri değil, fikirleri ve sanat eserleridir. Çünkü sanat, insanı insana...

Yalnızlık, insan ruhunun en eski misafirlerinden biridir. Kimi zaman sessiz bir dost gibi yanımızda oturur, kimi zaman da içimizi kemiren bir boşluk gibi üzerimize çöker....

Hayatın hengamesinde, yola sicim gibi düşen rahmet damlarını görmüyorum. Bir yere yetişmenin telaşesinde, gün kararmak üzereyken arabaların ışıkları ve korna sesleriyle birdenbire irkiliyorum. Dünya beni...

Dünya’nın rengi karışıyor ruhumuza.Gök anlamını yitiriyor.Yeryüzünde bir telaş tutuyor eteğimizden. İş, aş derken dünyaya geliş amacımızı unutuyoruz.Allah’ı unutuyoruz!Sonra terazimiz şaşıyor, kefenin bir tarafını hep dünyalık...

Muhabbet kelimesi,  Arapça “hubb”  kelimesinden yani “sevgi” kelimesinden türemiştir. Sohbet kelimesi de Arapça ”şuhba” yani “dostluk etme, arkadaşlık etme” manasına gelmektedir. Bugünlerde ıskalasak da muhabbet...

Hayat bazen beklenmedik yüklerle, sıkıntılarla dolu gelir. İnsan, omuzlarında taşıdığı sıkıntıların ağırlığında bazen yorulur, bazen umutsuzluğa kapılır. İşte böyle anlarda İnşirah Suresi, bir nefes gibi...

Hayırlı cumalar

Gökler aşklarının kıblesiydi ...

Allah’ın rahmetini arzulayanlar. Allahtan gelen imtihanlara iyi sabretsinler. Rahmet meyvesi çile çekmeden olgunlaşmaz. Dünya, nefsin ve şeytanın tuzağıdır. Varlıkta imtihan, darlıktan daha zordur. Çünkü darlıkta...

https://youtu.be/3PVxYGOAFXc

https://youtu.be/0wwv0vui3C8