ir gençlik, bir gençlik, bir gençlik… “zaman bendedir ve mekân bana emanettir! ” şuurunda bir gençlik… devlet ve milletinin büyük çapa ermiş yedi asırlık hayatında...

  Kapıları çalan benim kapıları birer birer. Gözünüze görünemem göze görünmez ölüler. Hiroşima’da öleli oluyor bir on yıl kadar. Yedi yaşında bir kızım, büyümez ölü...

Daha dokunmadan kurudu iremçöllere bir türlü yağamıyorumyeni bir koşunun başlangıcındabiraz deprem sonrasıbiraz şehir hülyasıbir kalp yangınından geriye kalansiyah gözlerine beni de götürartık bu yerlere sığamıyorum....

Biliyorum gideceksin. Bir eylül ayında ve günün herhangi bir vakti gideceksin. Ne eski bir şarkı engelleyebilecek gitmeni ne de yalnızca gözlerimde sakladığım aşkım. Usul usul...

Ah o din nerde, o azmin, o sebatın dini;O yerin gökten inen dini, hayatın dini?Bu nasıl dar, ne kadar basmakalıp bir görenek?Müslümanlık mı dedin? …...

Bir eylül daha boy veriyor kimsesizliğimde. Bir telaş hakim, karanlık seriliyordu günün kızıllığına. Gece olsun samanyolunda buluşalım diyordu yıldızlar, içimdeki umudu yeşertsin diye seni bekledim...

Doğum bir tohumdur, yaşam bir filiz, büyümek bir ağaç, ölümse toprağa yeniden kavuşmak… Ve aslında her son, yeni bir başlangıcın sessiz müjdesidir.

Sanat, bir toplumun hafızasıdır. Cemil Meriç’in de vurguladığı gibi, milletleri yaşatan sadece orduları ya da siyasetleri değil, fikirleri ve sanat eserleridir. Çünkü sanat, insanı insana...

Yalnızlık, insan ruhunun en eski misafirlerinden biridir. Kimi zaman sessiz bir dost gibi yanımızda oturur, kimi zaman da içimizi kemiren bir boşluk gibi üzerimize çöker....

Hayatın hengamesinde, yola sicim gibi düşen rahmet damlarını görmüyorum. Bir yere yetişmenin telaşesinde, gün kararmak üzereyken arabaların ışıkları ve korna sesleriyle birdenbire irkiliyorum. Dünya beni...

Dünya’nın rengi karışıyor ruhumuza.Gök anlamını yitiriyor.Yeryüzünde bir telaş tutuyor eteğimizden. İş, aş derken dünyaya geliş amacımızı unutuyoruz.Allah’ı unutuyoruz!Sonra terazimiz şaşıyor, kefenin bir tarafını hep dünyalık...

Muhabbet kelimesi,  Arapça “hubb”  kelimesinden yani “sevgi” kelimesinden türemiştir. Sohbet kelimesi de Arapça ”şuhba” yani “dostluk etme, arkadaşlık etme” manasına gelmektedir. Bugünlerde ıskalasak da muhabbet...

Hayat bazen beklenmedik yüklerle, sıkıntılarla dolu gelir. İnsan, omuzlarında taşıdığı sıkıntıların ağırlığında bazen yorulur, bazen umutsuzluğa kapılır. İşte böyle anlarda İnşirah Suresi, bir nefes gibi...

Hayırlı cumalar

Gökler aşklarının kıblesiydi ...

Allah’ın rahmetini arzulayanlar. Allahtan gelen imtihanlara iyi sabretsinler. Rahmet meyvesi çile çekmeden olgunlaşmaz. Dünya, nefsin ve şeytanın tuzağıdır. Varlıkta imtihan, darlıktan daha zordur. Çünkü darlıkta...

https://youtu.be/3PVxYGOAFXc

https://youtu.be/0wwv0vui3C8