Gözlerimiz tanıştı önce İçimdeki koca aşk fışkırdı gözlerimden eminim, Ellerim ellerinle kavuştuğu anda, Hani yağmur altında sarıldığımızda ilk defa, Nefes alamadım işte, unuttum kendimi Nasıl...

Ne olur bir gün beni Kapından olsun dinle Öldür bendeki beni Sonra dirilt kendinle Çarpsam kara sevdayı En azından yüzbinle Nasıl bağlandığımı Anlarsın kemendinle

Tenin tenime bu kadar sinmişken, ömrüm azala azala önümden akarken, gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken.. Senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime, bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım.

Bugün kavuşmaların en güzeli Ayrılıkların en derini Özlemişim kendimi Neden bilmem Aklıma bile gelmemişti Öyle kalabalık öyle çoktun ki içimde Yalnızlığıma yer kalmamıştı belli ki...

Bazen keşke diyorum… Keşke tüm denizlerde ben olsam Ya da tüm mavileri içime alsam… S.Ş

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor Onlardan kalbime sevda geçmiyor Ben yordum ruhumu biraz da sen yor Çünkü bence şimdi herkes gibisin Yolunu beklerken daha dün gece...

Doğum bir tohumdur, yaşam bir filiz, büyümek bir ağaç, ölümse toprağa yeniden kavuşmak… Ve aslında her son, yeni bir başlangıcın sessiz müjdesidir.

Sanat, bir toplumun hafızasıdır. Cemil Meriç’in de vurguladığı gibi, milletleri yaşatan sadece orduları ya da siyasetleri değil, fikirleri ve sanat eserleridir. Çünkü sanat, insanı insana...

Yalnızlık, insan ruhunun en eski misafirlerinden biridir. Kimi zaman sessiz bir dost gibi yanımızda oturur, kimi zaman da içimizi kemiren bir boşluk gibi üzerimize çöker....

Hayatın hengamesinde, yola sicim gibi düşen rahmet damlarını görmüyorum. Bir yere yetişmenin telaşesinde, gün kararmak üzereyken arabaların ışıkları ve korna sesleriyle birdenbire irkiliyorum. Dünya beni...

Dünya’nın rengi karışıyor ruhumuza.Gök anlamını yitiriyor.Yeryüzünde bir telaş tutuyor eteğimizden. İş, aş derken dünyaya geliş amacımızı unutuyoruz.Allah’ı unutuyoruz!Sonra terazimiz şaşıyor, kefenin bir tarafını hep dünyalık...

Muhabbet kelimesi,  Arapça “hubb”  kelimesinden yani “sevgi” kelimesinden türemiştir. Sohbet kelimesi de Arapça ”şuhba” yani “dostluk etme, arkadaşlık etme” manasına gelmektedir. Bugünlerde ıskalasak da muhabbet...

Hayat bazen beklenmedik yüklerle, sıkıntılarla dolu gelir. İnsan, omuzlarında taşıdığı sıkıntıların ağırlığında bazen yorulur, bazen umutsuzluğa kapılır. İşte böyle anlarda İnşirah Suresi, bir nefes gibi...

Hayırlı cumalar

Gökler aşklarının kıblesiydi ...

Allah’ın rahmetini arzulayanlar. Allahtan gelen imtihanlara iyi sabretsinler. Rahmet meyvesi çile çekmeden olgunlaşmaz. Dünya, nefsin ve şeytanın tuzağıdır. Varlıkta imtihan, darlıktan daha zordur. Çünkü darlıkta...

https://youtu.be/3PVxYGOAFXc

https://youtu.be/0wwv0vui3C8